Hibristofili: Suçlulara Duyulan Cinsel Çekimin Psikolojisi

Hibristofili, halk arasında genellikle “seri katillere âşık olma” ya da “suçlulara duyulan cinsel arzu” gibi ifadelerle tanımlanan, psikolojik açıdan oldukça dikkat çekici bir eğilimdir. Bu kavram, ciddi suçlar işlemiş bireylere—özellikle de şiddet suçlularına—karşı cinsel, duygusal ya da romantik ilgi duyan kişileri tanımlar. Bu yazıda, hibristofili teriminin anlamını, kökenini, klinik değerlendirmesini ve gerçek dünyadaki örneklerini inceleyeceğim.

Kavramın Tanımı ve Kökeni

Hibristofili, Yunan kökenli iki kelimeden türetilmiştir:

Hybrizein (ὑβρίζειν): Saldırganlık göstermek, aşırı kibirli olmak anlamına gelir.
Philia (φιλία): Sevgi, yakınlık.

Kavramın kökeni net olarak tek bir kişiye atfedilemese de, psikoloji literatürüne John Money (1986) tarafından parafililer kapsamında kazandırıldığı belirtilmektedir. Money, hibristofiliyi “kişinin şiddet uygulayan veya suç işleyen bireylere karşı duyduğu cinsel istek” olarak sınıflandırmıştır (Money, J., Lovemaps, 1986).

Klinik Açıdan Değerlendirme

Hibristofili, psikoloji ve psikiyatride “parafili” kategorisinde değerlendirilir. Parafili, bireyin olağan dışı cinsel yönelim ve davranışlar sergilemesi olarak tanımlanır. Hibristofili, çoğu zaman aşağıdaki özelliklerle birlikte görülür:

Ciddi suçlar işlemiş kişilere karşı duyulan romantik ya da cinsel arzu
Suçlunun şöhretinden etkilenme
Güç, kontrol ve tehlike algılarının kişide arzu yaratması
Duygusal kurtarıcı rolüne bürünme isteği (“onu ben değiştirebilirim” düşüncesi)

Türleri

Hibristofili genellikle iki türe ayrılır:

Pasif Hibristofili: Suçluya karşı mektup yazma, onu savunma, evlenme teklifinde bulunma gibi davranışlarla sınırlıdır. Tehlikeyi uzaktan idealleştirme eğilimi vardır.
Aktif Hibristofili: Birey, suçlunun suçuna iştirak eder veya doğrudan şiddete dâhil olur. Bu tür, suçun bir parçası olma arzusunu da barındırır. Örneğin Karla Homolka vakası (Kanada, 1990’lar).

Gerçek Vaka Örnekleri

Ted Bundy

1970’lerin sonlarında Amerika’da onlarca kadını öldüren seri katil Ted Bundy, yargılandığı süre boyunca binlerce hayran mektubu almış, mahkeme salonuna gelen kadınlar makyaj yapıp onu etkilemeye çalışmıştır. Hatta bu dönemde kendisine âşık olan Carole Ann Boone adlı bir kadınla evlenmiş ve bir çocukları olmuştur. Ted Bundy örneği, hibristofilinin en meşhur vaka temsillerindendir (Michaud & Aynesworth, 1989).

Richard Ramirez

Diğer bir örnek, “Gece Avcısı” lakaplı Richard Ramirez’dir. Ramirez, işlediği seri cinayetlerden dolayı ölüm cezasına çarptırılmış olmasına rağmen çok sayıda hayran mektubu almış ve hayranlarından biriyle evlenmiştir.

Psikolojik Nedenler

Hibristofili gelişiminin altında yatan bazı psikolojik etkenler şunlardır:

Güç Arzusu ve Kontrol Takıntısı: Suçlunun gücü, bazı kişilerde çekicilik unsuru haline gelir.
Travma Geçmişi: Çocukluk döneminde travma yaşamış bireyler, suçlu figürlerde güçlü ve koruyucu bir model görebilir.
Empati ve Kurtarıcılık Kompleksi: Bazı bireyler, suçluyu kurtarabileceğine inanır. Bu, genellikle düşük özsaygı ve bağlanma sorunlarıyla ilişkilidir.
Medyanın Romantizasyonu: Suçluların karizmatik gösterilmesi (örneğin Zac Efron’un Ted Bundy’yi canlandırdığı film gibi) bu eğilimi körükleyebilir.

Eleştirel Bakış

Hibristofili, toplumsal ve etik açıdan büyük bir tartışma konusudur. Suç mağdurlarına karşı duyulan empatiyi zedelediği ve suçun romantize edilmesine yol açtığı yönünde eleştiriler vardır. Aynı zamanda, bu tür eğilimler psikolojik destek gerektiren saplantılı düşünce yapılarını da işaret edebilir.

Sonuç

Benim gözümde hibristofili, sadece marjinal bir davranış kalıbı değil; bireyin travmalar, medyadaki temsiller, bağlanma sorunları ve güce karşı duyulan çekim gibi çok yönlü faktörlerle şekillenen bir psikolojik durumdur. Bu durum, yalnızca bireysel bir sorun değil, aynı zamanda suçun medyada sunumu ve toplumun suçluya bakış açısıyla da doğrudan ilişkilidir.

Kaynakça

Money, J. (1986). Lovemaps. Irvington Publishers.
Michaud, S. G., & Aynesworth, H. (1989). The Only Living Witness: The True Story of Ted Bundy. AuthorLink.
Ferguson, C. J. (2010). “Blaming the Media: The Impact of Media Violence on Aggression in Adolescents”. The Lancet Psychiatry, 1(2), 102–103.
Ramsland, K. (2005). Inside the Minds of Serial Killers: Why They Kill. Greenwood Publishing Group.